درجامعه ما کم نیستند زنان بی سرپرستی که به علت طلاق یا فوت همسر از داشتن شوهر محرومند. در این میان بسیار اندکند زنانی که به هر دلیل دغدغه ی معیشت ندارند، ولی قریب به اتفاق این زنان از محرومیتی مضاعف رنج می برند؛ یعنی هم از جهات عاطفی و تأمین غرایز جنسی محرومند و هم بعضاً به دلیل شرایط سخت اقتصادی از تأمین ضرورت های اولیه ی زندگی نظیر غذا، پوشاک و مسکن عاجز می مانند.

اگر از آنان درباره ی ازدواج موقت سؤال کنی، نهایت تنفر خود را از این دیو وحشتناک با زبان ابراز خواهند کرد ولی چون از زبان بگذری و وارد وادی دل شوی، خواهی دید که به ازدواج موقت براساس عقل سلیم به عنوان یک جانشین مناسب، بیش از همه معتقدند و در دل با خود می گویند: ای کاش جامعه به این اکسیر به چشم بد نمی نگریست و ای کاش یک زن بدون سرپرست می توانست برای سرنوشت خود تصمیم بگیرد و در یک انتخاب آزاد از میان مردان یا پسرانی که به او اظهار رغبت می کنند، یکی از شایسته ترین آنان را به عنوان پناه عاطفی خود برگزیند و بر زخم های تنهایی خویش مرهم بگذارد و از امکان مشروع و معقولی که خدا ورسول در اختیار او قرار داده است، استفاده کند وجوانی خود را لابه لای پاره ای تعصبات و توهّمات پایمال نکند.

منبع:سایت نوسازی